جور است ، پس از كشته شدن من و تحمل مصائب جانكاه ، خداوند جماعتى را برانگيزاند كه حق را از باطل جدا مىسازند و قبور ما را زيارت مىكنند و بر مصائب ما اشك مىريزند و دمار از روزگار دشمنان آل محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم بر مىدارند . اگر در كلمات و گفتار حسين عليه السّلام درست دقت شود ، معلوم خواهد شد كه هدف و ايده‌آل حسين عليه السّلام جلوگيرى از ظلم و ستم بوده و اين همه قوّت قلب و از خودگذشتگى را در راه مقصود عالى خويش به خرج داده است . حتى در آخرين دقايق زندگى ، طفل شير خوار خود را قربانى حق و حقانيّت نمود و با اين عمل انديشهء فلاسفه و بزرگان عالم را متحيّر ساخت ، كه چگونه در اين دم آخر با آن همه مصائب جانكاه و افكار متراكم و عطش و كثرت جراحات ، بازهم از مقصد عالى خود دست بر نداشت و يا اين كه مىدانست بنى اميهء ستمگر ، بر فرزند صغيرش رحم نخواهند كرد . محض بزرگ نمودن مصائب خود ، او را هم بر سر دست گرفت و به ظاهر آب تمنا نمود ، ولى با تير جواب شنيد . گويا هدف حسين عليه السّلام از اين حركت اين بود كه جهانيان بدانند عداوت بنى اميه با بنى هاشم تا چه حد است ، و مردم گمان نبرند كه يزيد براى دفاع از خود ناچار به اين اقدامهاى وحشيانه دست زده است ، زيرا كشتن طفل شيرخواره در چنين حال با آن وضع دهشتناك جز دشمنى وحشيانه كه منافى با قواعد هر دين و مذهبى است ، چيز ديگرى نبود و همين نكته مىتواند پرده از روى قبايح اعمال و نيّات فاسد و عقايد بنى اميه بردارد و بر جهانيان ، خاصّه مسلمانان ظاهر شود كه بنى اميه نه تنها بر خلاف احكام اسلام حركتهايى مىكردند ، بلكه از روى عصبيّت جاهلانه مىخواستند كه از بنى هاشم خاصه بازماندگان محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم ، حتى يك طفل شيرخواره باقى نماند . با اين خيالات عالى كه حسين عليه السّلام در نظر داشت و با آن همه دانش و سياستى كه در او بود ، تا موقعى كه شهيد گرديد مرتكب امرى نگرديد كه بهانه‌اى به دست بنى اميه بيايد و آن را دليل بر كشتن حسين عليه السّلام بدانند . حسين بن على عليه السّلام با آن عظمت و اقتدار و نفوذ كلمه‌اى كه داشت ، شهرى از شهرهاى اسلام را مسخر نكرد و بر حكومتى از حكومتهاى يزيد حمله ننمود . با اين وصف ، وى را به دستور يزيد در بيابان لم‌يزرعى محاصره كردند . حسين عليه السّلام فقط فجايع بنى اميه و نابودى اسلام را از رويهء آنان گفته و از قتل خود خبر مىداد و از مظلوميت خود دلشاد بود . همين نكته است كه سلامت نفس حسين عليه السّلام را مىرساند . منتهى درجهء اثر را در قلوب مسلمانان عليه بنى اميه بخشيد ، قبل از حسين هم بسيارى از